12 Mart 2010

bu hep böyle miydi?

bıkkın ve bezmiş geldim eve. nasıl kaybettim? nerede unuttum? sıkıntıdan başım zonkluyor. ne zor bulmuştum onu, hem de hiç aramazken, daha doya doya sahiplenemeden ama kaybettiğine de üzülecek kadar benimsemişken, hevesini almadan, daha sıkılmadan, olacak iş mi, kaybetmek? teskin etmeye çalışıyorum kendimi, dünyanın sonu değil, tamam şimdi biraz üzül ama çok değil, kısa sürede geçsin. sürekli yanma bir şeylere. en azından, elindeyken geçirdiğin güzel anılara sevin. olmaz mı? yitirmişliğin huzursuzluğu bulaşı mı verir bütün her yere?
oyalanmaya çalışmak, sırf bunun için yerine koymak/sevmek, ben bunu yapmaktan hoşlanmıyorum artık ama bu sefer bilerek yapmadım, gözüme takılıverdi odada. kim bilir kaç gündür yüzüne bakmamışım. pırıltısı mı sönmüş, artık sevilmeyen insanlar gibi, matlaşmış mı o da?
alıp, koydum karşıma, evirip çevirdim. çaresizce aradım, sevilesi bir köşesini. mutlaka kalmış olmalı, boşuna göklere çıkarmış olamam bunu eskiden. vardır mutlaka ilgimi cezbedecek, beni oyalayacak hoş bir yanı.ne garip şeymiş bu meğer; zorla sevilecek bir şeyler aramak. bulamazsam çok üzüleceğimi biliyorum, bilmediğim ise zamana, emeğe yanmanın bu kadar acı olduğuymuş.
hayır, bu da yalan.
kaybetmeseydim, o en son aldığımı, parlak renkleri meşgul ediyor olsaydı hâlâ aklımı, varlığıyla, yokluğu yerine. eminim hiç üzülmezdim ne zamana ne emeğe. parıldayan ışığın peşinden koşmak, her zaman kolay, her zaman güzel.
fakat bu solmuş.

hevesim kursağımda,
gözümün görebildiğini, "gözüm görmüyor"
göremediği ise gözümde tütüyor.
Share/Bookmark

4 Mart 2010

ben hiç şüphelenmedim II

29.08.09~04.03.10

Çünkü Heves, ansızın ve nadiren gelir. nazlı ve uçarı.
bir insanın bir diğerine yapabileceği en büyük kötülüktür;
alıp hevesini tam ortadan ikiye kırmak. elinde kalır iki parça, kolların iki yanda. birleşir mi bunlar diye düşünürsün hâlâ.
istediği budur zaten kıranın. tuzla buz etse çünkü, bilir ümidi keseceğini. ve istemez bunu. garip bir bencilliğe bulanmış. kırmanın zevki ve vicdanının rahatlığının yanında, vazgeçilmiş olmayı istememe..
bu en büyük caniliktir.
Siz siz olun,
elle tutulur ne kırarsanız kırın fakat bu görünmekten bile imtina eden, bu kendi halinde, bu güzel "şey"leri
kırmayın.
tamiri yok.
Ederim diyenlere ise;
asla güvenmeyin demiyorum.
güvenini kaybedersen "insan"a, dünyayla işinin bittiği gündür
hemen güvenmeyin
siz siz olun
sakın
hemen güvenmeyin.

fakat bunlar sadece sizin için geçerli,
benim güvenim ani ve katidir.
lügatımda sevginin tam karşılığıdır, akli kurallara ve mantıkla hesaplanmaz.
kendiliğinden geldiği gibi kimi zaman haber vermeden çeker gider.
Share/Bookmark