2 Temmuz 2012

#2Temmuz

8 yaşımdaydım, yaz tatiliydi.
Televizyon açık, evde bir panik hali
Gene korku salmış her yanı
Su içmeye eve gelmişim kan ter içinde
Çakılı kalmıştım, kapının eşiğinde
Korkunç şeyler oluyordu belli ki gene
Ben o zaman kendimde hak görememiştim, tekrar bahçeye çıkıp oynamaya
İnsanlar yanıyordu
Ve sadece "biz" oldukları için

Bu korkular hep içten yaşanır, dışarıda konuşamazsın
Dışarıdan saklarsın, sevincini, acını
Senin sevdiğini küfür, acın sevinçtir onlara
Böylelikle saklamayı öğrenirsin
Bildiklerinde yakarlar seni çünkü
Ellerinde fırsat yoksa, dilleriyle sokarlar


Aradan 19 yıl geçer, kafanda korku, acı, çatışma, şefkat, üzüntü
Ağladığını bile gösteremezsin
Nasıl evim olabilir burası?
Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder