4 Mart 2010

ben hiç şüphelenmedim II

29.08.09~04.03.10

Çünkü Heves, ansızın ve nadiren gelir. nazlı ve uçarı.
bir insanın bir diğerine yapabileceği en büyük kötülüktür;
alıp hevesini tam ortadan ikiye kırmak. elinde kalır iki parça, kolların iki yanda. birleşir mi bunlar diye düşünürsün hâlâ.
istediği budur zaten kıranın. tuzla buz etse çünkü, bilir ümidi keseceğini. ve istemez bunu. garip bir bencilliğe bulanmış. kırmanın zevki ve vicdanının rahatlığının yanında, vazgeçilmiş olmayı istememe..
bu en büyük caniliktir.
Siz siz olun,
elle tutulur ne kırarsanız kırın fakat bu görünmekten bile imtina eden, bu kendi halinde, bu güzel "şey"leri
kırmayın.
tamiri yok.
Ederim diyenlere ise;
asla güvenmeyin demiyorum.
güvenini kaybedersen "insan"a, dünyayla işinin bittiği gündür
hemen güvenmeyin
siz siz olun
sakın
hemen güvenmeyin.

fakat bunlar sadece sizin için geçerli,
benim güvenim ani ve katidir.
lügatımda sevginin tam karşılığıdır, akli kurallara ve mantıkla hesaplanmaz.
kendiliğinden geldiği gibi kimi zaman haber vermeden çeker gider.
Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder