4 Kasım 2009

bunlar benim ağzıma yakışıyor mu?

dışı hazneli bir mum olduğu için yaktığım, yanıp, erirken, içinde biriken eriyik sıvıyı kurutup tekrar yakmak istedim-- olmayacağını az buçuk tahayyül edebiliyordum-zira o zaman mum piyasası olmaz, herkes bir kere edindiği mumu eritip dondurup, ebediyete kadar yakardı.
çalıştım, olmadı.
işten anlayanlar fitilinin bitmiş olduğunu söylediler,
bence gözümün hâlâ görebildiği fitil, beni bir süre daha idare edebilirdi. kanaatim bu yöndeydi.
çok mu klişe?
meğer her şeyin bir sonu varmış.
daha tam bitmediğine inandığım fitil, duruyor öyle, hiçbir işime yaramadan.
sonbahar temizliğine soyunmuş ruhum, eskilerine ne denli sadık olarak bilinse de,
işe yaramaz/kullanılmaz ne varsa, atmaya meyilli bu ara.
mumla geçirdiğimiz zamanları hiçe sayarak, alıp çöpe attım.
buzdolabında, daha var.
o da biterse,
dışarısı bana mum satmak isteyenlerle dolu.
bu işe bu kadar kafa yormamak gerekiyormuş.
biterse, atarsın
biterse,
yenisini yakarsın.
Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder