10 Nisan 2009

it's not you, it's me

atıyorum paramı içine, geri veriyor şakır şakır. deniyorum tekrar, kabul etmiyor bir türlü. geri çekiliyorum, gözlemlemek için; başkaları hiç zorlanmadan ediniyorlar istediklerini. hatta bazen fazla para üstü ya da ederinden fazla bir şey bile bağışladığı oluyor kendinden, sıradaki şanslıya. benim paramı kabul etmiyor.
başta sanıyorum ki, param eski-sahte-geçersiz; gidip değiştiriyorum.
fakat ne mümkün, olmayınca olmuyor.
o kadar da güzeldi ki, diğerlerinden çok başka. istediğimi ötekilerden alabileceğimi bile bile elim varmıyor onlara.
kıskanıyorum biraz, biraz üzülüyorum.
avcumun içi nemlenmiş, elimde demir kokusu. paralarımın nesi olduğunu anlamaya çalışıyorum.
Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder