8 Şubat 2009

we are all sisters and brothers

acıbadem pastası ile hamburger ekmeği meğer kardeşmiş. ilk duyduğumda ben de biraz şaşırdım, mizaçlarının çok farklı olması hasebiyle, yoksa inanın başka nedenlerden değil. çünkü bilirim, acıbadem pastası monisttir. tek başına var olma yanlısıdır. bırakın başka bir şeyle iyi gitmesini, yapışıp kalmıştır diğer yarısına. ne sevmeye yanaşır, ne de sevilmeye gönüllüdür. arasına başka tatlar girmesine hiç mi hiç izin vermez. öyle ki; içini merak edip, ayırmaya bile kalksanız, parçalanır, dağılır, sırf inadından. fakat hamburger ekmeği öyle mi? baştan hazır farklı kimlikleri içine alıp, böylece yekvücut olmaya. hiç fark etmez ne olduğu; ister köfte, domates, ister domuz jambonu.. her şeyle iyi gider. bu yüzdendir, her yerde sevilmesi bu bir çift ekmeğin. acıbademin burnu büyüklüğü, aman efendim küçük dağları ben yarattımlığı yoktur. elimizden geleni yapıp uyardık onu, kendi sonunu kendi belirlemiş ama.. kucaklamazsan dünyayı, böyle az olur sevenin işte. oh olsun sana acıbadem! yaşasın pofuduk enternasyonal hamburger ekmeği!

Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder