8 Şubat 2009

fellowship, II

eve gelmeden bir markete uğradım. kişisel bakım reyonunda alacağıma uzanmışken tam, sağ taraftan bir mırıltı çarptı kulağıma. o tarafa yaklaşınca, baktım ki kulak çöplerinde bir kıpırdanma baş göstermiş. elime alıp kutuyu, açtım kapağını. içlerinden-sözcü olduğu her halinden belli olan bir tanesi, marketin birkaç gündür bu haberle çalkalandığını, kuruldan haberdar olduklarını ve yıllardır sakladıkları sırrı artık daha fazla içlerinde tutmamaya karar vermiş olduklarını açıkladı. meğer bu kulak çöpleri, halterlerin baba-bir kardeşleriymiş. üvey anne eline düştüklerinden böyle cılız-güdük kalmışlar. ikisini birden yanyana tahayyül edince, inanıverdim onlara. "kurula iletirsen seviniriz" dediler, " tek isteğimiz meşruiyetimizin tanınması"
-Başüstüne, dedim. iletirim
onlara söylemedim ama kurul başkanlarından biri olmanın verdiği mutluluk adımlarımdan bile anlaşılıyordu.
yüzümü göremeyeceklerine emin olduğumda, koyverdim gülümsemeyi.
Share/Bookmark

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder